Po co nam głos?

- Kategorie : Artykuły

Zastanawiałeś się kiedyś, jak ważną rolę w Twoim życiu odgrywa GŁOS? Głos to zdolność wyrażania, ekspresji siebie. Głos pozwala Ci zaznaczyć swoje „ja” w świecie. To dzięki niemu możesz mówić „NIE!” i stawiać granice. To on pozwala Ci krzyczeć, żeby uwolnić ból i cierpienie. To właśnie głos niesie na niewidzialnych falach dźwięku najważniejsze słowa „kocham Cię”.

Istota ludzka została wyposażona w wiele narzędzi, pozwalających jej stać w swojej mocy. Jedną z nich jest właśnie dźwięk, który możemy z siebie wydawać. Dźwiękiem jesteśmy w stanie wprowadzić się w stan medytacji a nawet głębokiego transu, wypowiadać swoją Wolę – która wedle współczesnych i starożytnych ścieżek rozwoju duchowego „staje się ciałem”, czyli manifestuje się w materii. Głosem kreujemy rzeczywistość, uwalniamy emocje, wołamy „jestem!”, radujemy się i smucimy, nawołujemy, komunikujemy, śpiewamy. Według medycyny i filozofii indyjskiej, głos związany jest z czakrą gardła – ośrodkiem energetycznym, odpowiedzialnym za WYRAŻANIE. Wyrażanie siebie, kreatywność, mówienie swojej prawdy, mówienie tego, co czujemy, innymi słowy – za bycie sobą w całej swej autentyczności. Zablokowana czakra gardła objawia się więc brakiem umiejętności ekspresji swojej istoty, czyli pokazywania światu – kim naprawdę jestem. Rzutuje to na wiele innych sfer życia: kiedy nasz głos nie może wybrzmiewać, nie możemy zaakceptować siebie w pełni. Oceniamy się, nie lubimy tego, kim jesteśmy, boimy się wyśmiana czy oceny. Często nawet nie znamy wielu kawałków siebie, ponieważ wypieramy wszystko, co mogłoby zostać „źle odebrane”, niezaakceptowane w danym środowisku. Próbujemy kreować kogoś, kogo sobie wymyśliliśmy i pozwalamy wybrzmiewać tylko tej części siebie, pasującej do tego obrazu. Niestety, obraz ten często jest bardzo daleki od tego, co kryje nasze wnętrze, czego pragniemy, jakie są nasze talenty i potrzeby. Dodatkowo współczesna kultura, model wychowania i społeczne wzorce nie mówią człowiekowi „odkrywaj siebie!”, ale nakazują „stworzyć siebie”. Zadawane dzieciom pytanie brzmi „kim chcesz zostać w przyszłości?” a nie „co najbardziej lubisz robić? Czy odkrywasz, co kochasz, w czym czujesz się najlepiej? CZEGO POTRZEBUJESZ? ”. 

Od najmłodszych lat jesteśmy programowani na używanie głosu w określonych celach i wyrażanie siebie tylko w sztywnych, jasno zaznaczonych ramach. Niczym mur  otacza nas mnóstwo obostrzeń, związanych z czakrą gardła – nie wolno płakać (a przynajmniej nie w miejscach publicznych), nie wolno krzyczeć, nie wolno śpiewać, jeśli tego nie potrafisz, nie wolno mówić o pewnych rzeczach (seks, ciało, przemoc w rodzinie, miesiączka itd.). Nikt nie uczy nas wyrażać swoich potrzeb, za to głos ma nam służyć do deklamowania wyuczonych na pamięć wersów wieszczy narodowych. Kiedy nasze zainteresowania nie są zgodne z profilem grupy, w której właśnie przebywamy, hamujemy się i cenzurujemy: „nie powiem przecież przy kolegach z pracy, że w wolnym czasie zajmuję się rozwojem duchowym”. Jedno z najbardziej znanych przysłów „dzieci i ryby głosu nie mają” jest apoteozą wielowiekowego schematu blokowania swobodnego przepływu mocy głosu i odcinania człowieka od jego autentyczności i prawdziwego potencjału. 

Na szczęście ta moc, potęga głosu i wyrażania jest zapisana w naszym DNA - nie da się jej zabić. Nawet najbardziej tłamszone przez lata osoby są w stanie stopniowo otwierać swoją czakrę gardła. Co się wtedy dzieje? Przywracamy naturalną zdolność stawiania granic, przestajemy oceniać siebie i innych, przestajemy wstydzić się samych siebie, transformujemy emocje, które znajdując ujście, nie blokują się już w naszych ciałach i psychice. Uwolnienie głosu, odblokowanie czakry gardła może być procesem intuicyjnym i naturalnym – jesteśmy w stanie dokonać tego poprzez ŚPIEW. Praca ze śpiewem delikatnie i sukcesywnie rozpuszcza blokady związane z mocą głosu, tak jak taniec rozpuszcza blokady związane z ciałem czy seksualnością. 

O terapii śpiewem i pracy z głosem przeczytasz w książce „Uwolnij swój głos. Przebudź się do życia poprzez śpiew” autorstwa Silvii Nakkach i Valerie Carpenter.

Produkty powiązane

Udostępnij